Δεν θα πίνουμε νερό.Θα το τρώμε!

Δεν θα πίνουμε νερό.Θα το τρώμε!

Θα πούμε το νερό νεράκι στα επόμενα χρόνια!

Για τον λόγο αυτό οι επιστήμονες αναζήτησαν νέους τρόπους αποθήκευσης νερού σε στερεή μορφή. Οι γιαπωνέζοι επιστήμονες ("High-water-content mouldable hydrogels by mixing clay and a dendritic molecular binder") για μια ακόμη φορά έκαναν το θαύμα τους και...

κατασκεύασαν το ελαστικό νερό. Η ανακάλυψη έγινε στο Πανεπιστήμιο του Τόκυο. Το νέο «σκληρό» πια νερό αποτελείται από 95% καθαρό νερό ενώ το υπόλοιπο πέντε τοις εκατό αποτελεί ο πηλός και άλλα οργανικά υλικά. Το αποτέλεσμα μοιάζει με ζελέ, αλλά είναι πιο ελαστικό και τελείως διάφανο, όπως μπορείτε να δείτε στην φωτογραφία του Japan Science & Tachology Agency.

Η επίσημη ανακοίνωση έγιν στο περιοδικό Nature πριν από μια εβδομάδα, σημειώνοντας πως το υλικό αυτό θα είναι φιλικό και ασφαλές προς το περιβάλλον και τους ανθρώπους ενώ μπορεί σύντομα να αποτελέσει ένα σημαντικό ιατρικό εργαλείο, στη καταπολέμηση τραυματισμένου ή χειρουργημένου ιστού, σε φάση ανάρρωσης.

Το εντυπωσιακό γεγονός είναι πως αν η σύσταση του στερεού νερού πυκνώσει κι άλλο, τότε θα μπορούσε να παραχθεί ένα άλλο υλικό συσκευασίας που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις συσκευασίες πλαστικού μια για πάντα.

Σαφώς στην περίπτωση αυτή η ανθρωπότητα θα έχει κάνει ένα μεγάλο άλμα προς την διάσωση του πλανήτη και την ασφαλή ζωή όλων μας, ενώ συγχρόνως το νερό θα πρέπει να μεταφερθεί σε απομακρυσμένες περιοχές όπως στην Αφρική για τις ανάγκες ύδρευσης πόλεων και οικισμών.

frappedoupoli.blogspot.com

Eπιδέσμοι από νανοίνες (nanofibers) για επίσπευση θεραπειών

Οι καθηγητές Daniel Smith και Darrell Reneker του University of Akron στο Οχάιο, πραγματοποιούν αυτό τον καιρό κλινικές δοκιμές των «επιδέσμων nanofiber», σύμφωνα την Akron Beacon Journal. Οι ερευνητές περιστρέφουν τις πολύ λεπτές πολυμερείς ίνες έτσι ώστε οι ιδιαίτερα απορροφητικοί επίδεσμοι να απελευθερώνουν αργά τα φάρμακα σε μια πληγή.
Οι επίδεσμοι θεωρούνται ανέξοδοι να κατασκευάσουν, ελαφρύς, ελαστικοί και μπορούν να προσαρμοστούν σε οποιουδήποτε μεγέθους και σε οποιαδήποτε μορφή πληγής, χωρίς να κολλήσουν σ’αυτήν.
Ο επίδεσμος nanofiber απελευθερώνει το νιτρικό οξείδιο, το οποίο θανατώνει τα παράσιτα, που προσβάλουν τον όρο, και μειώνει την ανάφλεξη, επιτρέποντας την άμεση δράση της θεραπείας. Οι διαβητικοί μπορούν να ωφεληθούν από την ενέργεια του νιτρικού οξέος του επιδέσμου, δεδομένου ότι είναι μια χημική ουσία που δεν παράγεται επαρκώς στους οργανισμούς τους.
Οι κλινικές δοκιμές γίνονται αυτήν την περίοδο στην Κολόβια, για να θεραπευτεί η Leishmaniasis, μια παρασιτική ασθένεια που διαβιβάζεται από το τσίμπημα των sandflies (είδος μύγας). Τα τραύματα από την ασθένεια μπορεί να πάρουν έως και μήνες για να θεραπευτούν, αφήνοντας έντονα σημάδια. Αν προχωρήσει ανεξέλεγκτα και χωρίς θεραπεία, η ασθένεια μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση του συκωτιού.
Τα αποτελέσματα των δοκιμών δείχνουν ότι οι επίδεσμοι nanofiber μειώνουν τον χρόνο θεραπείας από μήνες ή ακόμα και έτη σε μόλις 12 ημέρες! Η θεραπεία είναι επίσης πολύ πιο φιλική για τους ασθενείς, σε σχέση με την παραδοσιακή μέθοδο που περιλαμβάνει ένα κοκτέιλ σκληρών φαρμάκων που χορηγούνται ενδοφλεβίως για αρκετούς μήνες. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι με τέτοια θετικά αποτελέσματα θα κερδίσουν την έγκριση από το FDA(Food and Drug Administration) των U.S, κάτι που ενδεχομένως θα οδηγήσει στην μαζική παραγωγή επιδέσμων το αργότερο μέχρι το 2008.
Τώρα που οι ερευνητές κατέδειξαν την επιτυχία θεραπεύοντας την Leishmaniasis, η τεχνολογία προχώρησε σε κλινικές δοκιμές για τα διαβητικά έλκη και γίνεται έρευνα για πλήθος άλλων ιατρικών εφαρμογών, συμπεριλαμβανομένης της οδοντικής και καρδιαγγειακής χειρουργικής επέμβασης. Επίσης, σημείωσαν ότι η ανάπτυξη των nanofiber μπορεί να επεκταθεί και πέρα από τους επιδέσμους, καθώς ήδη οι ερευνητές του UA έχουν επενδύσει τα nanofibers με μέταλλα ή άνθρακα για τενεργειακές συσκευές, ενώ ακόμη κατασκευάζονται εύκαμπτα κεραμικά nanofibers για υψηλής θερμοκρασίας εφαρμογές διήθησης.

πηγή: technews.gr

Επιταχύνεται ο «αργός θάνατος» των ωκεανών

Με εξαφάνιση απειλείται άμεσα η θαλάσσια ζωή, εξαιτίας του φαινομένου του θερμοκηπίου, ενώ αναμένεται περαιτέρω άνοδος της θερμοκρασίας τα επόμενα χρόνια, με καταστροφικές συνέπειες όχι μόνο για τη ζωή στους ωκεανούς, αλλά και για όλα τα οικοσυστήματα του πλανήτη μας.
Η πρώτη στο είδος της τεκμηριωμένη έρευνα που έγινε από τη NASA, το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και άλλα πέντε επιστημονικά ιδρύματα στις ΗΠΑ δείχνει ότι η ζωή στις θάλασσες του πλανήτη μας κινδυνεύει άμεσα από την άνοδο της θερμοκρασίας, ενώ ήδη καταγράφονται σημαντικές, απώλειες σε πολλά θαλάσσια είδη ζωής.
«Τα στοιχεία σήμερα είναι για πρώτη φορά τόσο ισχυρά και μας δείχνουν ότι το κλίμα της Γης αλλάζει δραματικά, και σε αυτή την έρευνα της NASA βλέπουμε ξεκάθαρα τις συνέπειες που θα φέρει αυτή η αλλαγή», τονίζει ο Τζιν Καρλ Φέρμαν, ωκεανογράφος στο Πτητικό Κέντρο Γκοντάρντ της NASA, και προειδοποιεί ότι η Γη δεν θα μπορεί να υποστηρίξει εύκολα τη ζωή στο μέλλον κάτω από τις συνθήκες που διαμορφώνονται σιγά σιγά.
Η νέα έρευνα δείχνει ότι το φυτοπλαγκτόν και τα μικροσκοπικά φυτά που υπάρχουν στα ανώτερα στρώματα των ωκεανών μειώνονται λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας και αυτό έχει ως συνέπεια τη μείωση του πληθυσμού των ψαριών και των θαλάσσιων πτηνών.
Την ίδια ώρα, το φυτοπλαγκτόν και τα μικροσκοπικά φυτά απορροφούν όλο και λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα που βρίσκεται στην ατμόσφαιρα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται δραματικά οι ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός που προκαλεί ταυτόχρονα αύξηση της θερμοκρασίας.

Η θαλάσσια ζωή
«Η αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα σχετίζεται άμεσα με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, και οι εξελίξεις σχετικά με την άνοδο της θερμοκρασίας δεν θα είναι καλές», εκτιμά ο Μάικλ Μπέρενφελντ από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον και προβλέπει ότι η θερμοκρασία θα συνεχίσει να ανεβαίνει.
Συμφωνά με τα στοιχεία της NASA που κατέγραψε το διαστημικό όχημα OrbView-2 τα τελευταία εννιά χρόνια, η παραγωγικότητα θαλάσσια ζωής αυξήθηκε την περίοδο 1997-1999, όταν το κλίμα του πλανήτη μας πέρασε μια φάση ήπιας ψύξης.
Ωστόσο, σήμερα επιβεβαιώνεται ότι το κλίμα βρίσκεται σε μια μακρά φάση θέρμανσης, η οποία άρχισε το 2000 και -σύμφωνα με τη NASA- αναμένεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια ακόμη.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, το γεγονός ότι το φυτοπλαγκτόν των ωκεανών δημιουργεί το 50% της συνολικής φωτοσύνθεσης στον πλανήτη, μια διαδικασία που μετατρέπει το διοξείδιο του άνθρακα σε οργανικό άνθρακα, ο οποίος αποτελεί το καύσιμο για όλα τα οικοσυστήματα, θα δημιουργήσει πολλά προβλήματα στο μέλλον, καθώς για πρώτη φορά αποδεικνύεται σήμερα ότι μειώνεται δραματικά η ποσότητα φυτοπλαγκτόν στους ωκεανούς.

πηγή: myworld.gr

Νανομόρια αργύρου

Στα όρια της επιστημονικής φαντασίας αρχίζει να κινείται η νανοτεχνολογία που βρίσκει νέες εφαρμογές - αυτήν τη φορά στον τομέα των τροφίμων.
Μόρια ύλης, τόσο μικρά που αγγίζουν το απειροελάχιστο, τοποθετούνται στην αλυσίδα των τροφίμων, αλλά οι ειδικοί προειδοποιούν για σοβαρότατους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει η ανθρώπινη υγεία.
Το νανομόριο που χρησιμοποιείται στη νανοτεχνολογία έχει διάμετρο ένα νανόμετρο, δηλαδή ένα εκατομμυριοστό του μέτρου, με δεδομένο ότι το πάχος μίας ανθρώπινης τρίχας είναι περίπου 100.000 νανόμετρα. Επομένως, η νανο-ύλη και τα νανομόρια δεν είναι ορατά με γυμνό μάτι, αλλά, για παράδειγμα, μπορούν να είναι το κύριο συστατικό της ύλης από την οποία φτιάχνονται σήμερα τα κοντέινερ της εταιρείας FreshLonger, που εξειδικεύεται στα φρέσκα τρόφιμα.

Διατηρούνται φρέσκα
Είναι η πρώτη εταιρεία παγκοσμίως που αποφάσισε να φτιάξει κοντέινερ με να ναμόρια αργύρου, τα οποία διατηρούν πιο φρέσκα τα προϊόντα, μειώνοντας, μάλιστα, κατά 98% τον χρόνο που απαιτείται σε ένα 24ωρο για να αρχίσει η σήψη τους εντός κοντέινερ.

Τα πλεονεκτήματα
Επίσης, η εταιρεία τονίζει σε ανακοίνωση της ότι αυτή η νέα τεχνολογία διατηρεί καλύτερα τη γεύση, τη μυρωδιά και τα θρεπτικά συστατικά των προϊόντων της. Έως σήμερα, η νανοτεχνολογία εφαρμόζεται αυστηρά και μόνον στις συσκευασίες τροφίμων, αλλά οι ειδικοί προβλέπουν ότι σύντομα θα επιτραπεί η χρήση της και στα ίδια τα τρόφιμα, ώστε, για παράδειγμα, συγκεκριμένα διατροφικά συστατικά ενός προϊόντος να κατευθύνονται σε συγκεκριμένα σημεία του ανθρώπινου οργανισμού.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι πωλήσεις προϊόντων νανοτεχνολογίας από τον τομέα των τροφίμων και των ποτών έφτασαν τα 860 εκατομμύρια δολάρια το 2004 από 687 εκατ. δολάρια το 2002, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της γερμανικής εταιρείας συμβούλων Χέλμουτ Κάιζερ, η οποία μάλιστα προβλέπει ότι η νανοτεχνολογία θα αλλάξει την αγορά συσκευασίας προϊόντων κατά 25% τα επόμενα δέκα χρόνια, ενώ η αξία της ίδιας της αγοράς θα ανέρχεται σε 24 δισ. ευρώ.
Η ίδια πρόβλεψη προκύπτει και από το δεύτερο ετήσιο συνέδριο Νανονοτεχνολογίας-Τροφίμων (Nano4Food), που έγινε πρόσφατα στις ΗΠΑ, και συγκεκριμένα υπολογίζεται στα 410 5,8 δισεκατομμύρια δολάρια η αξία της παγκοσμίως έως το 2020.

πηγή: myworld.gr

Τελικά, ποιος μολύνει το περιβάλλον;

Μπορούν τα special effects να επιβαρύνουν τον πλανήτη; Φυσικά και μπορούν απαντούν Αμερικάνοι επιστήμονες, οι οποίοι σύμφωνα με έρευνα που έκαναν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα effects της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής βιομηχανίας δημιουργούν μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση.
Φυσικά, δεν συζητάμε για παγκόσμια μόλυνση, αλλά για την περιοχή του Λος Άντζελες. Μάλιστα, αναφέρεται ότι οι συγκεκριμένοι ρύποι ξεπερνούν ακόμα και αυτούς της αεροδιαστημικής βιομηχανίας, των ξενοδοχείων και υπολείπονται μόνο των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων (πάλι καλά).

Οι υπεύθυνοι υποστηρίζουν ότι υπάρχει τρόπος ώστε να αποφευχθεί τέτοιου είδους μόλυνση, αλλά τα κινηματογραφικά στούντιο αδιαφορούν. Λέτε να δούμε και στην πραγματικότητα την πόλη των αγγέλων όπως παρουσιάζεται στην ταινία «Μετά την επόμενη μέρα»;

πηγή: myworld.gr

Νέο υλικό από το νερό

Το νερό παραμένει πιο μυστηριώδες από ό,τι νόμιζαν οι επιστήμονες. Αμερικανοί ερευνητές δημιούργησαν για πρώτη φορά ένα κράμα από μόρια υδρογόνου και οξυγόνου διασπώντας το νερό.
Όταν υποβληθεί σε πίεση ή σε χαμηλές θερμοκρασίες, το νερό είναι γνωστό ότι σχηματίζει 15 είδη πάγου με διαφορετικές κρυσταλλικέ δομές. Η ομάδα της Γουέντι Μάο στο αμερικανικό Εθνικό Εργαστήριο του Λος Αλαμος δημιούργησε για πρώτη φορά από το νερό ένα κράμα με ανεξάρτητα μόρια υδρογόνου και οξυγόνου.
Η έρευνα παρουσιάζεται στο Science.
Το στερεό αυτό μείγμα μπορεί να υπάρξει μόνο σε ακραίες συνθήκες. Οι ερευνητές αρχικά υπέβαλαν το νερό σε πίεση 170.000 μεγαλύτερη από την ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της θάλασσας και στη συνέχεια το βομβάρδισαν με ακτίνες Χ.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες τα μόρια H2O2 διασπάστηκαν και σχημάτισαν ένα κρυσταλλικό υλικό από μόρια H2 και O2.
Το φαινόμενο δεν είχε παρατηρηθεί σε προηγούμενες μελέτες επειδή απαιτεί το βομβαρδισμό του νερού με ακτίνες Χ των 10 Kiloelectronvolt για αρκετές ώρες. Αν η ενέργεια των ακτίνων ήταν μεγαλύτερη, θα είχαν απλώς διαπεράσει το δείγμα, ενώ αν ήταν χαμηλότερη, θα είχε απορροφηθεί από τα διαμάντια που χρησιμοποιούνται για την άσκηση πίεσης, εξηγεί στο New Scientist μέλος της ερευνητικής ομάδας.
Η ομάδα του Λος Αλαμος κατάφερε να δημιουργήσει μερικά νανογραμμάρια του κράματος και εξέτασε τις ιδιότητές του υποβάλλοντάς το σε διάφορες θεμοκρασίες και πιέσεις και βομβαρδίζοντάς το εκ νέου με ακτίνες Χ και λέιζερ.
Εφόσον παραμένει σε πίεση μεγαλύτερη από 100 ατμόσφαιρες, παραμένει «εντυπωσιακά σταθερό», διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Όσον αφορά την πρακτική του αξία, το κράμα είναι ένα «υλικό υψηλής ενέργειας» και θα μπορούσε κάποτε να χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση ενέργειας.

πηγή: insomnia.gr

Ασύρματο Ρεύμα?

Ένα σύστημα που θα μπορούσε θεωρητικά να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια χωρίς καλώδια τροφοδοσίας περιγράφηκε από Αμερικανούς ερευνητές. Η τεχνολογία, βασισμένη στο φαινόμενο του συντονισμού, θα μπορούσε κάποτε να καταργήσει τους φορτιστές, ή ακόμα και τις μπρίζες.
Το ασύρματο ηλεκτρικό ρεύμα θα ήταν ιδανικό για την τροφοδοσία φορητών συσκευών που σήμερα πρέπει να επαναφορτίζονται περιοδικά, όπως οι φορητοί υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα, εξηγούν στο BBC ο Μάριν Σόλτζασικ και οι συνεργάτες του στο MIT (Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης).
Η θεωρητική διάταξη που περιγράφουν βασίζεται στο φαινόμενο του συντονισμού, κατά το οποίο ένα αντικείμενο ταλαντώνεται με το μέγιστο πλάτος όταν δεχθεί ενέργεια συγκεκριμένης συχνότητας. Συντονισμός παρατηρείται, για παράδειγμα, στα έγχορδα μουσικά όργανα. «Όταν παίζεις μια νότα σε ένα όργανο, ένα άλλο όργανο με το ίδιο ακουστικό συντονισμό θα αναγνωρίσει τη νότα και θα αρχίσει να δονείται» εξηγεί ο καθηγητής Σόλτζασικ.
Στο συγκεκριμένο σύστημα, οι επιστήμονες αξιοποιούν το συντονισμό ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας. Οι συνηθισμένες κεραίες που μεταδίδουν ραδιοκύματα δεν θα ήταν κατάλληλες, καθώς διαχέουν την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια σφαιρικά, προς όλες τις κατευθύνσεις, αντί να την εστιάζουν σε ένα σημείο.
Προκειμένου να υπερβούν αυτό το εμπόδιο, οι ερευνητές του MIT μελέτησαν μια ειδική κατηγορία αντικειμένων τα οποία είναι «μη ακτινοβόλα] και διαθέτουν «μακρόβιο συντονισμό». Τα αντικείμενα αυτά μπορούν να εκπέμπουν πίδακες ενέργειας, μήκους αρκετών μέτρων, οι οποίοι θα μπορούσαν να τροφοδοτούν ασύρματα ηλεκτρικές συσκευές.
Ένα τέτοιο σύστημα θα είχε εμβέλεια αρκετών μέτρων.
Για παράδειγμα, μια κεραία από χαλκό κατάλληλα σχεδιασμένη ώστε να διαθέτει μακρόβιο συντονισμό θα μπορούσε να τροφοδοτεί με ενέργεια μια κοντινή συσκευή που διαθέτει επίσης μια κεραία που ταλαντώνεται στην ίδια συχνότητα.
Η ιδέα της ομάδας του MIT παραπέμπει σε παλαιότερες έρευνες για την ασύρματη μετάδοση ενέργειας. Ο μεγάλος φυσικός Νίκολας Τέσλα του 19ου αιώνα είχε κατασκευάσει για αυτό τον σκοπό τον Πύργο του Ουάρντενκλιφ στη Νέα Υόρκη, μια κεραία ύψους 29 μέτρων, ωστόσο το πείραμα δεν ολοκληρώθηκε λόγω έλλειψης χρημάτων.

πηγή:insomnia.gr

Ελληνικότητα

Σε ότι αφορά τον ορισμό της ελληνικότητας, υπήρξαν αρκετοί ορισμοί που δόθηκαν με πρώτο αυτόν του Δήμου των Αθηναίων. Τον ορισμό αυτό του Ελληνικού Έθνους τον έδωσε το 479 π.Χ. (λίγο πριν από τη μάχη των Πλαταιών) σύσσωμος ο Δήμος των Αθηναίων και κατέγραψε ο Ηρόδοτος στο 8ο βιβλίο της Ιστορίης Αποδέξεως, (Ουρανία, 144, στίχοι 14-16) και έχει ως εξής:.. τό Ελληνικόν εόν όμαιμόν τε καί ομόγλωσσον, καί Θεών ιδρύματα κοινά καί θυσίαι ήθεά τε ομότροπα. Εάν αυτό μεταφραστεί προκύπτει ο παρακάτω ορισμός: η ελληνικότητα είναι το όμαιμο, και το ομόγλωσσο, και τα κοινά ιδρύματα τα αφιερωμένα στους θεούς και οι θυσίες, καθώς και τα ομότροπα ήθη. Τα δεδομένα όμως άλλαξαν στον ελλαδικό χώρο και η σύσταση του έθνους αλλοιώθηκε. Έτσι ο Ισοκράτης διαβλέποντας αυτή την φυλετική ποικιλία λέει πως όσοι έχουν ελληνική παιδεία και ήθη είναι περισσότερο Έλληνες απ' όσο οι φυλετικά Έλληνες. Δίνει δηλαδή το βάρος στην παιδεία και τα ήθη. Ένας άλλος ορισμός είναι αυτός των επαναστατικών συνταγμάτων του 1821: "Έλληνες είναι οι πιστεύοντες εις Χριστόν", άρα πάλι στον πολιτισμικό παράγοντα βασίζεται. Υπάρχει φυσικά και ο παράγοντας "έδαφος": Έλληνες είναι όσοι θεωρούν πως οι Τούρκοι από αυτούς -τους προγόνους τους- πήραν την Πόλη το 1453, και έχουν καταπατήσει το έδαφός τους. Βλέπουμε λοιπόν τις διαφορές που κατά καιρούς παρουσιάζονται και προκύπτει το συμπέρασμα πως ο ορισμός μεταβάλλεται κάθε φορά έτσι ώστε να περικλείει όλες τις πολιτισμικές διαφορές που έχουν επέλθει ανά εποχή.
Για τον προσδιορισμό της ελληνικότητας κρίνεται απαραίτητο να κατανοηθούν οι όροι ελληνικό έθνος και εθνική ταυτότητα καθώς για την αποσαφήνιση του όρου η σημασία των δύο προηγούμενων εννοιών είναι καθοριστικός παράγοντας. Το σχολείο παίζει σημαντικό ρόλο στην θεώρηση των όρων αυτών, αφού η εθνική διαπαιδαγώγηση διαφαίνεται στον χαρακτήρα του σχολείου το οποίο ακολουθεί παράλληλη πορεία με τη διαμόρφωση των εθνών και την θεμελίωση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ως βασικού μηχανισμού στην εδραίωση και αναπαραγωγή τους.
Βλέπουμε λοιπόν ότι η αφήγηση για το έθνος γίνεται μέσα από την εθνική ιστορία, τη λογοτεχνία, τα ΜΜΕ, και τη λαϊκή κουλτούρα τα οποία παρέχουν μια σειρά από εικόνες, τοπία, ιστορικές πλοκές, γεγονότα, εθνικά σύμβολα και τελετουργίες. Στην αφήγηση αυτή το παρελθόν αποτελεί τον κύριο μεταβιβαστή αξιών, εικόνων και ιστορίας ώστε σήμερα να αποτελεί την κύρια πηγή άντλησης στοιχείων για την κατασκευή της ιστορίας και την αναπαραγωγή της. Οι εικόνες που κατασκευάζονται με βάση το παρελθόν επιχειρούν να διδάξουν πολιτισμικά χαρακτηριστικά τα οποία θεωρούνται στοιχεία της εθνικής ιδιαιτερότητας. Τονίζεται έτσι η σημασία μιας κοινής γλώσσας, η εδαφική διάσταση μιας εθνικής ταυτότητας και αναπαράγονται ιστορικές μνήμες και καταγωγικοί μύθοι.(Γκόλια, 2006, σελ. 24-26)
Επιπλέον φαίνεται πως το σχολείο δεν στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά και στην καλλιέργεια της εθνικής ταυτότητας μέσα από τα σχολικά μαθήματα αλλά και από άλλες δραστηριότητες, όπως οι επισκέψεις σε μουσεία και ιστορικούς χώρους, σχολικές γιορτές, παρελάσεις κ.α. Έτσι το δημοτικό σχολείο αναλαμβάνει όχι μόνο τη μετάδοση και διαμόρφωση συγκεκριμένων στάσεων από μέρους του παιδιού αλλά και την καλλιέργεια της εθνικής συνείδησης.(Ξυλά, 2005, σελ. 328-336)
Η ιδέα του έθνους είναι ένα αφήγημα το οποίο έχει μεγάλη συμβολική δύναμη στην ισχυροποίηση της αίσθησης της εθνικής ταυτότητας. Ένα έθνος όπως και το ελληνικό δεν αποτελεί μόνο μια πολιτική οντότητα, αλλά και ένα σύστημα πολιτισμικής αναπαράστασης. Έτσι λειτουργούμε μέσα στα όρια των κοινωνικών παραστάσεων και αντιλαμβανόμαστε το τι σημαίνει να είσαι Έλληνας χάρη στον τρόπο με τον οποίο η «ελληνική υπόσταση» αναπαριστάται ως σύνολο νοημάτων μέσα από την ελληνική εθνική κουλτούρα. (Γκόλια, 2006, σελ. 33)
Και η έννοια της κουλτούρας ωστόσο δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί, καθώς οι ορισμοί αφθονούν. Σύμφωνα με την Σπινθουράκη σε μια προσπάθεια συλλογής κάποιων από τους ορισμούς αυτούς έχουμε εκείνον του Spindler (1996), όπου η κουλτούρα έχει οριστεί σαν εκείνα τα πράγματα τα οποία όλοι έχουν σαν μια προβλέψιμη και γενικά οριακή έννοια αναγνωρίσιμα σε έναν κατάλογο πολιτιστικών γνωρισμάτων. Εντούτοις η κουλτούρα δεν είναι κάτι που κληρονομείται αλλά μαθαίνεται (Samovar και Porter, 1994). Για άλλους η κουλτούρα καθορίζεται ευρέως ώστε να περιλαμβάνει τις διαφορές που βασίζονται στην οικονομική δύναμη, το σεξουαλικό προσανατολισμό, το γένος και τον τρόπο ζωής. Άλλοι εστιάζουν περισσότερο στις εθνικές, φυλετικές και γλωσσικές διαφορές. Και ενώ οι βασικές υποθέσεις για την κουλτούρα και οι διαφορές ποικίλουν, εντούτοις αυτές οι υποθέσεις επηρεάζουν τα πρότυπα, τις προσεγγίσεις, τις μεθόδους και τις στρατηγικές που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη της προσωπικότητας μέσα από την κουλτούρα (Carter και Quereshi, 1995).
Προκύπτει λοιπόν πως η ελληνικότητα αποτελεί τον τρόπο διάκρισης των Ελλήνων από τους «άλλους». Η ελληνικότητα είναι ένας τρόπος θεώρησης των πραγμάτων με βάση την ελληνική παράδοση και τα στοιχεία που την χαρακτηρίζουν. Η ελληνικότητα είναι τρόπος ζωής, είναι η ελληνική λογοτεχνία, είναι η πίστη στα ιδανικά και την πατρίδα, το να νιώθει κανείς ότι είναι Έλληνας. Είναι όλα αυτά που έχει μάθει ο Έλληνας από μικρός μεγαλώνοντας μέσα στην ελληνική κοινωνία και αποτελούν τα γνωρίσματα τα οποία θα τον διακρίνουν από κάθε άνθρωπο διαφορετικού έθνους.
Το κυρίαρχο ερώτημα όμως σε μια προσπάθεια ορισμού της ελληνικότητας είναι το κατά πόσο μπορούν να προσδιοριστούν τα στοιχεία εκείνα της κουλτούρας, τα οποία μπορεί να εννοηθούν σαν χαρακτηριστικά της ελληνικότητας. Για παράδειγμα αρκεί το να είναι κανείς κάτοικος Ελλάδας έτσι ώστε να χαρακτηρίζεται Έλληνας ή χρειάζεται επιπλέον στοιχεία ώστε να προσδιοριστεί; Η αλήθεια είναι ότι και οι ίδιοι οι αρχαίοι αποτελούνταν από ένα μίγμα φυλών και είχαν προσλάβει πολλά πολιτισμικά στοιχεία (θεούς, μουσική, κ.α.) από άλλους λαούς. Έτσι αν και οι αρχαίοι είναι η απαρχή του ελληνικού πολιτισμού στη συνέχεια η ελληνικότητα μετασχηματίστηκε. Μετά τον Μέγα Αλέξανδρο, έπαψε να είναι ένα στενό φυλετικό γεγονός και ο ελληνισμός, έγινε οικουμενικός. Άλλωστε το ελληνικό έθνος ακόμη και σήμερα δεν είναι συνταγματικό, καθώς δεν έχει καμιά σχέση με την πολυφυλετική Αμερική ή Ελβετία, αλλά αντίθετα είναι πολιτισμικό έθνος. Συγκροτείται χάρη σε ένα σύνολο από κουλτούρες με διαφορετικά ήθη και έθιμα η κάθε μια και διαφορετικούς στόχους και επιδιώξεις των ατόμων που συγκροτούν τις διάφορες αυτές κουλτούρες.
Η ελληνικότητα μπορεί να διαμορφωθεί πάνω σε πολλούς άξονες οι οποίοι δεν είναι εύκολο να προσδιοριστούν. Η οικογένεια, το σχολείο, ο στρατός, τα ΜΜΕ, οι φίλοι, οι εχθροί περισσότερο, όλα διαμορφώνουν την ελληνική εθνική ταυτότητα του κάθε ανθρώπου όχι απαραίτητα πάντα με αντικειμενικό τρόπο αλλά ίσως λειτουργώντας και εθνικιστικά. Η διάχυση της κυρίαρχης ιδεολογίας γίνεται κυρίως από το σχολείο όπου όλα τα νομοσχέδια από τη σύσταση του ελληνικού έθνους και την προσπάθεια αναδόμησης της παιδείας το 1829 συνέτειναν προς το σκοπό αυτό. Οι κατευθύνσεις ήταν κυρίως προς την σύσταση ενός ηθικού, θρησκευτικού και εθνικού φρονήματος, προάγοντας την δημοκρατία, την ισότητα και τον χριστιανισμό σαν τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά του κάθε Έλληνα πολίτη. (Γκόλια, 2006, σελ. 77-92)

Καταληκτικά θα μπορούσαμε να πούμε πως:

Ελληνικότητα είναι το προϊόν ης ελληνικής κοινωνικοποίησης και αφορά όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά και στοιχεία της ελληνικής κουλτούρας που κάνουν τον Έλληνα να διαφέρει από τους «άλλους».

Αυτή είναι μια πρώτη προσπάθεια για δημοσίευση ενός blog